Nie bez powodu mówi się, że sezon na trwa cały rok. Turystów jest zawsze sporo niezależnie od tego, czy to środek pory suchej, czy pora deszczowa w pełni, czy też upały pomiędzy porą deszczową i suchą. Bo prawdą jest, że na Bali pięknie jest zawsze niemalże zawsze i z pewnością o każdej porze roku można znaleźć coś dla siebie. Jeśli się tylko chce. Ale to akurat temat na zupełnie inny wpis.

A więc ?

STYCZEŃ

Styczeń to środek pory deszczowej i generalnie rzecz biorąc jeden z najbardziej deszczowych miesięcy w roku. Generalnie, bo po pierwsze na Bali rzadko kiedy pada nieustannie przez wiele dni, jak to bywało na Filipinach; po drugie ani w roku ubiegłym, ani w tym w ogóle nie padało zbyt często. W styczniu tego roku opady deszczu były tak minimalne, że wszyscy zaczęliśmy martwić się, jakie będą tego konsekwencje kilka miesięcy później – w porze suchej, kiedy zabraknie wody. Zwykle też większe opady deszczu zdarzają się w rejonach górskich, mniejsze na wybrzeżu.

Porą deszczową w zasadzie nie należy się więc martwić. Jeśli pada, to zwykle raz dziennie, ale porządnie. Poza tym zwykle świeci słońce i bywa bardzo gorąco (najczęściej dużo ponad 30 stopni C), więc deszcz bywa wybawieniem od upałów. Nie nastawiałabym się tylko na wielkie plażowanie, bo plaże bywają wówczas zaśmiecone wszystkim tym, co przyniesie woda z rzek wpływających do morza. Uwierzcie, że nie jest to najprzyjemniejszy widok, choć na szczęście większość plaż jest regularnie oczyszczana ze śmieci i oblegana przez turystów. Jak zwykle. Poza tym rytm życia zwalnia i dostosowuje się do otaczającej przyrody.

Wodospad Banyumala w okolcy Munduk

Wodospad Banyumala w okolicy Munduk

LUTY

To drugi z najbardziej deszczowych miesięcy. W tym roku faktycznie pada dość regularnie i gdyby tak się zastanowić, nie było chyba ani jednego dnia, kiedy nie padało, choć tylko raz czy dwa razy zdarzył się faktycznie solidny kilkugodzinny deszcz. Zwykle pada w nocy albo po południu, a poza tym dzień jak co dzień – palące słońce, wysokie temperatury i równie wysoka wilgotność. Deszcz więc witamy z prawdziwą radością. Z małymi tylko wyjątkami.

W lutym obchodzono pierwszy z tegorocznych Galunganów, czyli jedno z najważniejszych balijskich świąt upamiętniające zwycięstwo dobra nad złem, a dziesięć dni później – w Kuningan, można było zobaczyć Mekotekan, czyli wielką walkę na kije w niewielkiej miejscowości Munggu.

Galungan w wiosce Penglipuran

Galungan w wiosce Penglipuran

MARZEC

To jeden z tzw. miesięcy przejściowych pomiędzy porą deszczową i suchą. Pada zdecydowanie rzadziej, coraz częściej świeci słońce, choć zdarzają się również dni pochmurne. Nadal jest bardzo gorąco.

W marcu zwykle obchodzi się Nyepi, balijski Dzień Ciszy i początek nowego roku. Na kilka dni przed Nyepi na plaże wybierają się tłumy Balijczyków, aby wziąć udział w Melasti – wielkiej ceremonii oczyszczającej, w przeddzień Nyepi odbywają się imponujące parady wielkich ogoh-ogoh. A potem na jeden dzień na wyspie zamiera życie, pustoszeją ulice, zamknięte zostają restauracje, a nawet lotnisko. Turyści zobowiązani są do pozostania w hotelach. Wierzy się, że Bali wówczas odwiedzają złe duchy, które na widok zamarłej wyspy, opuszczą ją wierząc, że jest pusta. Dzień po Nyepi można z kolei zobaczyć Omed-Omedan, czyli wielki festiwal pocałunków, który odbywa się co roku w Denpasar.

Na przełomie marca i kwietnia w Ubud odbywa się również kolejny Bali Spirit Festival – moc atrakcji dla wszystkich fanów jogi, tańca, muzyki, a przede wszystkim dla poszukiwaczy duchowości – zwykle bierze w nim udział kilka tysięcy osób.

Ceramonia Melasti na plaży w Canggu

Ceramonia Melasti na plaży w Canggu

KWIECIEŃ

Prawie nie pada (choć oczywiście deszcz może zdarzyć się zawsze), jest więcej słońca, bywa gorąco, a nawet upalnie.

30 kwietnia wypada Tumpek Kandang – dzień błogosławieństw dla wszelkiego rodzaju zwierząt, w tym przede wszystkim zwierząt domowych.

Ujung Water Palace, Karangasem

Ujung Water Palace, Karangasem

MAJ

To oficjalny początek pory suchej. Pada bardzo rzadko, temperatury spadają do akceptowalnych trzydziestu stopni (a czasem nawet jest tych stopni nieco mniej), zmniejsza się wilgotność, więc mówiąc krótko: jest o wiele przyjemniej. W zimne balijskie wieczory (sic!), czyli te, kiedy temperatury spadają do 25 stopni i mniej, potrafimy założyć długi rękaw, a nawet skarpetki.

Hanging Gardens, Payogan

Hanging Gardens, Payangan

CZERWIEC

Nadal jest przyjemnie ciepło i słonecznie. Na wyspę dociera coraz to więcej i więcej turystów.

W tym roku w czerwcu wypada sporo balijskich świąt i imprez. 4 czerwca to Tumpek Wayang, dzień błogosławieństw dla tradycyjnych marionetek teatru cieni, a 11 czerwca rozpoczyna się trwający niemalże miesiąc Bali Art Festiwal, czyli przedstawienia i wystawy z wszystkich zakątków Indonezji, które w całą pewnością warto zobaczyć. Pod koniec czerwca Balijczycy obchodzą święto Saraswati – dzień poświęcony Bogini Wiedzy, Sztuki i Literatury. Błogosławi się książki i manuskrypty, a przed domami pojawiają się okazalsze niż zwykle canang sari. Kilka dni później wypada jeszcze inne ważne święto – Pagerwesi, a Balijczycy tłumnie ruszają do świątyń.

Dream Beach, Nusa Lembongan

Dream Beach, Nusa Lembongan

LIPIEC

To środek pory suchej i środek sezonu. To wówczas bywa najtłumniej, bo w Europie i Australii zaczynają się szkolne wakacje, a piękne niebieskie niebo nad Bali przyciąga turystów z całego świata. Niższe temperatury to między innymi sprawka silnych wiatrów. To sezon na latawce, które z pewnością będziecie mieli okazję zobaczyć wówczas na co dzień, a gdybyście mieli ochotę przyjrzeć się im z bliska, zajrzyjcie na Bali Kite Festival do Sanur.

Jeśli w lipcu zobaczycie pięknie przystrojone pojazdy, oznaczać to będzie, że trafiliście na Tumpek Landep – dzień w którym błogosławi się wszystkie rzeczy wykonane z metalu, w tym samochody i skutery.

Pola ryżowe w okolicy Ubud.

Pola ryżowe w okolicy Ubud.

SIERPIEŃ

Mówi się, że to najbardziej suchy miesiąc w roku. To nadal szczyt sezonu turystycznego na Bali i piękna pogoda. Bywa tłumnie, szczególnie w miejscach turystycznych, ale ma się gwarancję pogody niemalże idealnej.

Tirta Gangga, Karangasem

Tirta Gangga, Karangasem

WRZESIEŃ

Nadal jest pięknie i słonecznie, choć temperatury co nieco wzrastają, a deszcz zdarza się od czasu do czasu, najczęściej popołudniem. Tegoroczny wrzesień to również drugi w tym roku Galungan i Kuningan oraz Balinale, 10-ty już festiwal filmowy.

Pola ryżowe w okolicy Campuan, Ubud.

Pola ryżowe w okolicy Campuan, Ubud.

PAŹDZIERNIK

W październiku zaczyna być nieznośnie upalnie. Choć oficjalnie to początek pory deszczowej, to ani w tym roku, ani w 2014 nie spadło w tym miesiącu ani kropli deszczu i założę się, że podobnie było w latach ubiegłych. Jest więc paskudnie gorąco, a do tego wzrasta wilgotność. Najlepiej spędzić ten czas na plaży, bo tylko tam ma się trochę wytchnienia albo wybrać się w chłodniejsze rejony Bali, na przykład do Bedugul.
W Ubud w tym czasie co roku odbywa się Ubud Writers and Readers Festival, na którym często zapraszane są nietuzinkowi twórcy.

Pola ryżowe w okolicy Ubud

Pola ryżowe w okolicy Ubud

LISTOPAD

Teoretycznie powinno już solidnie padać, ale najczęściej (na podstawie obserwacji z ostatnich dwóch lat) nie pada w ogóle. Jest więc jeszcze bardziej upalnie niż w październiku. Wszystko wysycha, więc zamiast pięknej zieleni wokół, ma się wyschnięte pola ryżowe i łąki. Na południu wyspy są już poważne problemy z wodą, która tam brakuje, więc musi być dostarczana w beczkowozach. Najbardziej nie lubimy właśnie listopada i z prawdziwym utęsknieniem czekamy wtedy na deszcz.

Pura Taman Ayun, Mengwi.

Pura Taman Ayun, Mengwi.

GRUDZIEŃ

Jeśli nie padało w listopadzie, jest duże prawdopodobieństwo, że zacznie padać w grudniu. Czasem przez chwilę, czasem przez parę godzin, a czasem dłużej, choć to ostatnie zdarza się niezmiernie rzadko. Wbrew pozorom, jest to jeden z miesięcy najczęściej wybieranych przez turystów, którzy tłumnie przybywają na wyspę, aby spędzić tu święta i Nowy Rok. Bali znowu pięknie się wówczas zazielenia, a wschody i zachody słońca bywają wówczas najwspanialsze.

Pola ryżowe w Jatiluwih

Pola ryżowe w Jatiluwih

To kiedy przyjeżdżacie?