Dlaczego nicnierobienie może być fajne

/, Lombok, Podróże po Azji/Dlaczego nicnierobienie może być fajne
  • Indonezja_Lombok_Kuta_plaze_Tanjung_Aan, DSC_3699

Dlaczego nicnierobienie może być fajne

Pamiętacie, jak pisałam, że w sumie nie lubię plaż? Czasami lubię i z łatwością mogę sobie przypomnieć pewne dwa lipcowe tygodnie w 2011 roku, które spędziłam… właśnie na plaży;)

W Kucie na Lomboku miałam być 2 -3 dni, a potem jechać dalej – na Sulawesi, Sumbę, ewentualnie Sumatrę. Na pewno jednak dalej. Ostatecznie z trzech dni zrobiły się cztery, potem pięć, aż w końcu stwierdziłam:

A co mi tam! Raz w życiu mogę zwolnić tempo!

I zwolniłam, bo mimo tego, że korzystając z pobytu w jednym miejscu planowałam wówczas popracować, skutecznie uniemożliwiła mi to katastrofalna prędkość łącza internetowego. I wiecie co? Do dzisiaj nie żałuję! Bo rzadko kiedy potrafię tak po prostu nie robić NIC.

Dlaczego może być fajne?

1. Budzisz się rano albo trochę później – wtedy, kiedy masz ochotę się obudzić, a nie kiedy musisz, czy wiesz, że już powinienieś.

2. Zjadasz śniadanie. Albo go nie zjadasz, jeśli jest już pora lunchu. Możesz więc zjeść lunch zamiast śniadania, a kolację zamiast lunchu. Albo tylko wypić sok z kokosa, bo jesteś akurat na zupełnie pustej plaży, na której nie ma nic innego, oprócz palm kokosowych.

3. Książki czytasz tak długo, jak chcesz, a nie tylko gdzieś w biegu tudzież przed snem. Możesz poczytać po śniadaniu, na werandzie Twojego pokoju albo prażąc się w słońcu na plaży (osobiście pobiłam jeden z życiowych rekordów – w czytaniu, a nie prażeniu).

4. Możesz wsiąść na skuter, pojechać, gdzie tylko chcesz i wrócić, kiedy przyjdzie ochota, a nie odpowiedni czas. Możesz nie wsiadać na skuter i nigdzie nie jechać. Po prostu dlatego, że ochota akurat nie przyszła.

5. Naprawdę poznajesz ludzi. Nie tylko turystów, tak jak Ty odwiedzających kolejne miejsca i wymieniających się podobnymi doświadczeniami, ale ludzi STAMTĄD. Dopiero wtedy masz okazję zobaczyć, jak żyją i dysponujesz czasem, który możesz z nimi spędzić.

6. Jedynym Twoim dylematem może być: „To na jaką plażę się dzisiaj wybrać?”. W przypadku południa Lomboku będzisz zastanawiał się przynajmniej nad jedną z trzech opcji: plażą w Kucie (blisko, przyzwoita, ale relatywnie dużo ludzi), w Tanjuung Aan (nico dalej, ale za to zdecydowanie mniej ludzi oraz księżycowe widoki z powodzeniem rekompensujące odległość, którą musisz pokonać) albo nad Mawun Beach ( fatalna droga, a właściwie częściowy jej brak i co za tym idzie: prawie zupełny brak ludzi i jakiejkolwiek infrastruktury, ale to bez wątpienia mój numer jeden w osobistym rankingu plaż, na jakich kiedykolwiek miałam okazję być).

Mielibyście ochotę na takie nicnierobienie?
A może już to kiedyś wypróbowywaliście na własnej skórze i macie własne recepty albo swoje ulubione miejsca?

By |2014-12-09T11:56:29+00:00Marzec 9th, 2013|Indonezja, Lombok, Podróże po Azji|17 komentarzy

About the Author:

Fotografka i podróżniczka. Od wielu lat eksploruje Azję, a kilka lat temu swój nowy dom znalazła na indonezyjskiej wyspie Bali. Lubi życie z domieszką adrenaliny, śnieg i świeże sushi. Uwielbia swoje trzy balijskie psy. Nie lubi: nudy, braku szczerości i pomidorowej z ryżem. Na co dzień zajmuje się między innymi organizacją wyjazdów do Indonezji. I nie tylko tam.